艳蕾's profile明日萌火车站 สถานนีรถไฟอาซ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
5/25/2009 罗列我看过的美剧（不断更新中）1.Lost（拍至第5季，预计2010年完结）
个人感受：这是我人生中的第一部美剧。好像是06年的一节英语课上，肖柳燕老师让我们欣赏了第1季第1集——既神秘又惊险，从此我便一发不可收拾地陷入了此剧中。该片讲述了一架由澳大利亚飞往美国的航班，在飞行过程中失事，机上幸存人员被困在一座神秘的无名小岛上，岛上怪事连篇、幸存人员之间千丝万缕的关系也逐渐浮出水面……感觉第1季和第2季还好，对人物的刻画还有剧情的安排都不错，但是到后面就乱了，疑团层出不穷，前一个疑团还未揭晓，又有n个疑团接踵而至，让人越来越摸不着头脑，真的lost了……我怀疑有很多细节，编剧到最后都无法自圆其说。
2.Prison Break（共4季，已完结）
个人感受：好像是在等lost新一季上映的过程中，我才开始看PB的，那个时候，该剧已经在全国大红大紫了。既然地球人都知道，我就不介绍剧情了。刚看第一季第一和第二集的时候，感觉有点boring，比较那种暴力的场面不太适合我，但从第三集开始，我发现我又陷进去了……人生中第一次对异性有感觉，也就是对米帅了！！和lost一样，PB一直在走下坡路，从第三季开始，我都是硬着头皮在看了……不过我做事向来善始善终，所以也看完了，感觉有点扯淡……
3.Desperate Housewives（拍至第5季）
个人感受：我也不知道从什么地方看到这部片子的介绍，发现一些网友反映不错，就看了下去，嗯嗯~果然不错！不像我看的前两作，情节中没有轰轰烈烈的灾难和骇人听闻的暴力，讲述的是几个美国的中产阶级家庭妇女之间及她们的邻居的生活琐事，从外遇到孩子的教育问题，从同性恋到恋童癖，从夫妻间的感情到邻里间的互助……里面有太多啼笑皆非的故事。编剧很幽默，但对中国的态度不太好，时不时会安排几句令中国人不太愉快的台词，但如果忽略这个不计，该片还是比较成功的。已婚妇女看了可以舒缓一下生活压力，未婚女子也可以提前预习一下婚姻内容，总之，是个女人都应该来看看。
4.Friends（共10季，已完结）
个人感受：此片的大名我早有耳闻，但一直没有机会看。08年5月，我在泰国碧武里府普龙威私立幼儿园实习的时候，该圆的园长拿出了她几年前在香港买的此片的DVD，说是让我消遣，我就恭敬不如从命了。剧情我也不介绍了，太出名了。刚开始看，不知道主角们谈论的事有什么好笑的，再加上片中主角90年代的装束和家居装潢，觉得有点不习惯。不过很惊喜地发现，该剧中的英语实在太简单了，即使我不看字幕，也可以听懂！怪不得有人评价说该剧是美剧的入门剧呢！刚开始的剧情不连贯，不怎么好看，到后来剧情渐渐有了前因后果，人与人之间的关系又越来越微妙，才觉得有看头。剧情超级搞笑（发现其实DH中的笑料有相当部分是模仿该剧的），六个主角都很可爱，结局很完美！
5.Sex And The City（共7季，已完结）
个人感受：这是我回国之后新看的第一部美剧。初衷只是因为它和Friends的名气不相上下，但实在没想到这部片子和标题一样那么Sexy和另类，美国人的开放程度，也达到了我忍受的极限……总的来讲，这部片子是比较小资的，主角也是30+的成熟女人，她们的生活态度是我不能理解的。为什么我能理解Friends和DH中的老女人，却不能理解这部片子的老女人，我就不得而知了。此片唯一让我纠结的就是女主角的恋情发展，她那么美丽动人有才华，却总是受伤，我都替她难过了……第7季的大结局，我是很喜欢的，当女主角最终把那个工作狂俄国佬甩了，重新回到初恋的怀抱里时，我也由衷地替她感到高兴——毕竟初恋才是最真最美的。电影版的也不错！鉴于里面的某些镜头……呃……建议20岁以下的mm别看了^^b
6.Gossip Girl（拍至第2季）
个人感受：受友人的影响，才看了此片。由于该片知名度也比较高，就不介绍了。该片的情节和人物我是不喜欢的，看着这群小屁孩过着纸醉金迷的生活游戏人生，就让我联想到我们国家的非主流和炫富女们，他们的存在除了让人忧心，我不知道还有什么意义。片中主角们噼里啪啦的青少年用语，实在也不利于咱们提高英语听力，唯有主角们的服饰还是值得欣赏的。
7.Boston Legal
个人感受：（正在欣赏，待续） 3/1/2009 罗列我看过的日剧（不断更新中）1.1リットルの涙（1公升的眼泪）
个人感受：这种片属于励志片吧？讲述一个人如何与病魔抗争的经过，但最后还是敌不过病魔悲惨离开人世。精神可嘉，但是我不喜欢这种题材的影片，因为这种精神这种道理我们从小都听多见多了，没必要老生重弹，特意出书出连续剧更是多此一举。从头到尾我可是一滴眼泪都没挤出来。推荐我看此片的人是我的日语老师，因为她说这部片子里使用的日语都是很地道的，没有参杂那些青少年用语，适合那些想学地道日语的学习者观摩学习。
2.ドラゴン桜（龙樱）
个人感受：推荐我看此片的是樱桃。当时就听说此片是讲学习的，觉得有点好奇，因为此前从来没有看过相同题材的片子，反正看完1リットルの涙之后也不知道看什么了，就看看吧。片子里确实有些值得借鉴的言论，适用于那些还在应试教育中挣扎的孩子们，但里面的学习方法嘛，有好的成分，但还有部分值得商榷。编剧把结局设置得很巧妙，比如，像水野直美这样理科基础非常差的学生，如果她仅仅通过一年的恶补最后就能考上东大的理科专业话，未免也太……但是直美小姐又那么努力，让她顺利参加考试又悲情落榜的话，似乎又太残酷了，编剧为了给青少年观众朋友留一点信念，就干脆安排直美小姐因为家里生意和母亲的拖累，以至缺席一门考试。少了一科成绩，考不上东大就情有可原了。
3.醫龍（医龙）（1、2）
个人感受：推荐我看此片的宁宁。因为不知道看完ドラゴン桜之后看什么，就看了。原本以为自己不会对医学题材的片子感兴趣，但越看越有味道，可能片子里讲的东西不完全专业，但多多少少也让我了解了点医学方面的东西吧。看此片期间，我总是缠着妈妈问这问那的，有些妈妈也不能解释。平时喜欢边吃饭边看连续剧，但看这部连续剧的时候，我可吃不下饭，尤其是看朝田医生做手术的时候，必须腾出手来抓住自己的胸口——揪心啊……不过感觉此片对人物的塑造有点神化和夸张了。饰演朝田龙太郎的那位外貌充其量就一农民，只不过穿了一身白大褂，走路带点风，就成神了。
4.野ブタ。をプロデュース （野猪大改造）
个人感受：此片刚出炉的时候，曾看过几集，感觉不错。但这次完整地看下来，倒觉得没什么了。感觉日本学校里以强凌弱的情况还真是普及，他们还喜欢集体排斥一个人，不知道这叫团结还是变态。和大多数日剧一样，此剧也从一定程度上反映了日本青少年那种寂寞、空虚、无助、迷惘的心理状态。不过片中的友情还是很令人羡慕的，情节还算有趣。
5.マイ
 ボス マイヒーロー （my boss my hero）个人感受：大二的时候看过第一集和第二集，觉得超搞笑。这次完整看下来，更是笑翻了。不管是故事情节还是中心思想，都不错，个人感觉比我前面看的几作都强多了。强烈推荐！
6.電車男（电车男）
个人感受：和对此片的宣传一样好。情节简洁明朗、有趣、感人，建议每个男生都看看，呵呵
7.プロポーズ大作戦（求婚大作战）
个人感受：有点无聊的片子。男主角太窝囊了，如果我是男主角，在第一次回到过去的时候，就会向女主角表白了，没想到他居然拖拖沓沓地始终不敢开口。女主角也太骄傲了，虽然男主角没有正式表白，但是毕竟也为她付出了很多，她自己也心知肚明的，反正自己也喜欢男主角，为什么不自己主动一点表白呢？竟然为了赌气嫁给一个自己不爱的人，最后又抛弃那个可怜的新郎官，重新回到男主角身边……这女人真残忍！不喜欢！
8.アジソンの母（爱迪生之母）
个人感受：是一部关于教育话题的好片子！虽然主要反映的是日本的教育问题，但是其中也有值得咱们借鉴的地方。想做优秀教师或成功家长的最好别错过此片；想成为优秀儿童的也最好来看看。此片适合孩子、家长和老师一起观看！也适合loli控正太控看！看完之后谁不能准确发出“为什么”这个词的日语发音，谁就是语言白痴。
9.14才の母（14岁的妈妈）
个人感受：个人感受：光是看片名，就觉得心情很沉重。印象中只有那些不良少男少女才会做出这种荒唐的事，但这部片子改变了我的印象，也许所有情窦初开的孩子，都有可能阴差阳错地犯上这种不该犯的错误。我认为此片的看点和讨论的重点在于，犯错之后，那个无辜的小生命该不该留。片中形形色色的人物和情节，都值得大家去争议和思考。不过总的来说，此片还是太沉重了，剧情还稍微有点矫情，所以不推荐。
10.ごくせん（极道鲜师）
个人感受：（观赏中，待续）
11.オー マイ ガール！！（oh!My girl!）
个人感受：（观赏中，待续） 1/22/2009 记我两次失败的网络相亲 第一次相亲，发生在去年9月还是10月来着？我都忘了。妈妈认识了一位某单位退休了的党委书记，一个胖胖的老奶奶，由于这位老奶奶交际很广，妈妈就请她给我介绍对象。老奶奶给我介绍的对象是湖南人，大我4岁，是在宁波服役中的军人，月收入8000哦，1米8的身高，相片我也看过了，当然没有迈克·斯考菲尔德那么帅^^b,但也算不错啦。这个男生（我就不说男人啦，男生好听一点），的父母在南宁安家了，所以希望儿子退役后来南宁，并找个南宁的姑娘结婚。
老奶奶把我的手机号码给了那个男生，然后某天下午他就给我来了电话。那时候我正在公车上，发动机的声音就够吵的了，加之我的手机有问题，不管我喊多大声对方都说小声的，我就大声对他喊：“不好意思，现在我不方便，你晚上再打来好吗？”他似乎有点失望，但我也没办法，挂了电话我心跳加速的，不知道他会怎么想。那一个晚上，我都惴惴不安的，因为不知道他什么时候打来、打来的话我们该说什么、我那破手机怎么用……好在那天晚上是我们宿舍的“美剧之夜”，我的注意力才稍微得到点转移。9点半，美剧完了，我开始抱着手机在宿舍里蹦蹦跳跳地抓狂了，姐妹们都在笑我，起哄说他不打给你、你打给他嘛；不干！我说，那样显得我太饥渴了！然后我继续跳，跳了15分钟，我的手机响了，于是我便跳出了宿舍……
大概20分钟后，我们的通话结束了。可能是因为他听不清我说什么、或者他性格就是这样内向、也有可能是他对我说的话都不感兴趣，整个通话过程中大多数是我在说。我担心冷场的尴尬，所以东拉西扯了很多话题，比如部队的生活怎么样啊、宁波是个怎么样的城市啊、你给我打长途贵不贵啊~！·#￥%—*（……话题不多就不说了，最糟糕的是，他问了n遍“哈？你说什么？”
 最后实在掰不下去了，我要了他的qq号，说咱们网上聊吧，那样省钱。 我一进宿舍就跳着向我的闺密借电脑，大家都情绪高涨地围坐在我的身边，看他加我的q，看我们聊天。可我还没说上两句寒暄的话，他就把视频的请求发了过来，我身边的众mm都集体说no！不用她们说no，我也不会接受的，首先我不想让他看到当时身着睡衣、披头散发的我，其次我总感觉只有那些变态的网友才会在第一时间要求和对方视频。我拒绝了，说不好意思让你看到现在的我，他说有什么关系；但我始终不接受，他也僵持不下，放弃了。恰巧我闺密的电脑里有我几张在泰国照的生活照，我选了一张自己比较满意的传给他，并再三提醒他不要被吓到，以抚慰他那颗躁动的心^^b相片到达之后，他回个消息说，这不是挺好的嘛，我没有被吓到啊。我松了口气，便借题发挥谈我在泰国的事，但我发现他的回复好慢好慢，母猪都爬上树了都不见他回复一条，最后就悄无声息地离线了……好吧，他真的被我吓到了。我对身边的姐妹如是说。
第二天早上，我有点不甘心，心想他昨晚可能是被断电断网了吧？就给他发了一条手机短信，询问他是不是昨天晚上我说了什么失礼的话，让他不开心了？他没有回复我的短信。我还是不甘心，过后几天上网我还主动找他，不过他马上就下线了……他到底对我抱着什么样的态度呢？我在心里不断揣测着。不如试探试探一下他吧。于是我给他在网上留了一大段话，主要意思就是说，相亲这件事主要是我妈妈的意思，我本人并不急于结婚，但是既然都认识了，我们还是交个朋友吧，我这人很好说话的。结果他还是没有任何的答复……后来中秋节的时候，我还主动祝他中秋快乐，他那天的心情好像还不错，和我聊了一下，但过了一会儿又没有半点征兆地变成离开状态了……好吧，我再也不会主动找你了。我暗自想。
过后我还真没再找他，他当然也没来找我。过了一段时间，老奶奶告诉我妈妈说，那个男生说我给他的相片不清楚，他还问我为什么很少上网（因为我给他的那个q我都不常开），还有他最近出差，所以没时间上网等等。于是我特地为了他每个周末回家都开一下那个不常用的q，每次都见他在线，但从不来找我，我当然也不会主动找他。接近年底的时候，那个老奶奶还让我妈妈转告我说，他年底会来南宁和他父母小聚几天，我也没把这件事情放在心上。从那以后到现在，不仅没有他的消息，我和我妈妈也没有了老奶奶的消息。
第二次相亲，就发生在上个月啦。有一个星期天，我正上网的时候，接到了我二姨母的电话。她说她有一个晨练的朋友有个儿子，比我大3岁，硕士学历，现在在邮政银行工作，身高相貌收入都不错，就是还没有女朋友……真是雷人的电话！原来我被甩了的事情那么快就传进各位亲戚老小的耳朵里了。二姨母这回直接，要了我的q号和手机号之后，又再三教育我如何吊对方的胃口，如何保持那种不卑不亢的高姿态等等。见她那么费心，我哪里好意思拒绝她？好吧好吧，她说什么我应什么，但是我对这件事情根本就不抱什么期望。
过了几天，有个男生加了我，他叫得出我的小名，那我估计就是他了，接受了。不过我这人素来喜欢隐身的，而且前车之鉴让我失去了主动的欲望，所以加了他之后，我没找他，他也没找我，就这样不了了之了。没想到竟被他视为清高了，他告诉他妈妈说我不理他，他妈妈告诉我二姨母，我二姨母告诉我大姨母，我大姨母告诉我妈妈，我妈妈告诉我……~！·￥%一晃眼到了圣诞节，我那天上q，看到他在线，想到其实他也和我一样可怜，因为要独自过圣诞节，就借机给他发了一句圣诞快乐。他很高兴，然后我们就聊开了。结果没过几分钟，他就开始向我讨相片了……我苦笑着给了他一句“看来男生都很注重女生的相貌哦，如果不是美女，就pass。”他也不甘示弱的样子，回了一句“你们女生不也一样？如果不是帅哥，就pass。”呵呵，随便你说了。我心想。不过还是很爽快地把自己的近照send过去了。他看了之后说“嗯，很可爱哦，有没有更清晰一点的？”好，有。我又send了一张。他看了之后也没说什么。过了5分钟，他说，嗯，要去洗澡了。去吧，我说。
从那以后到现在，他也没有半点音讯了。1月上旬的时候，我还想是不是因为我总是隐身，他不知道我在线呢？于是还隐身对他可见了。但是他从来没上线过。所以现在我对他取消了隐身可见。
故事讲完了，毛毛这回你该相信了吧？我说我没人要那是实话，不是谦虚^^b 11/22/2008 最近在为自己的前途头疼 最近都在为自己的前途发愁，想找个人说说，但没有人……想到至少还是会有几个朋友会偶尔看看我的空间，于是就在此处和大家倾诉一下。
我知道我自己很平庸呢，不管是在相貌还是才华上，都没有什么优势。09年毕业的学生本来就不少，加之金融海啸的袭来……oh，God！
前两日我们的泰语外教介绍我们去一个叫“东亚糖厂”的单位去面试，据说要招聘与物流、涉外等方面有关的管理人员，要准备泰语和英语的简历，每班限制5个面试名额。本来我是没兴趣的，因为我除了能和泰国老百姓无障碍交流之外，没别的本事了，那些泰语政治、经济方面的翻译，我也只是这个学期以来略学了点皮毛而已，什么物流、涉外一概不知所云，英语也早就回归到小学水平了，写什么英文简历啊……
17日晚上，我无意中帮了金老师（我的日语老师）一个忙，给她介绍了一个医院生产，18日上午她便喜得千金了，20日上午我去探望她，闲聊到“东亚糖厂”一事。没想到老师的丈夫也是在制糖业工作的，给我介绍了些相关情况，还鼓励我去面试，于是当晚回到学校，我就雄心勃勃地报名了。不过，有雄心有勇气是一回事，有没有能力又是另外一回事了……
目前正在痛苦地写简历中……
附上网上搜来的相关信息……
10/24/2008 我对泰国的感情(15-327)น้องอ้อม 说:
สวัสดีค่ะ （你好！）
我 说: คิดถึ （想今）
我 说: ง （心）
我 说: กว่าย （“拐”）
我 说:  我 说: วันนี้ไม่เรียนหรือ （今天不上课？）
(15-327)น้องอ้อม 说: คิดถึงพี่แพรเหือนกันค่ะ （我也想念佩拉姐姐！）
(15-327)น้องอ้อม 说: ยังไม่เปิดเทอมเลย （还没开学呢。）
(15-327)น้องอ้อม 说: หนูเพิ่งกับมหาลัย （我刚刚回到学校。）
(15-327)น้องอ้อม 说: เหนื่อยมากเลยค่ะ （好累呀！）
我 说: พี่แพรอยากกลับเมืองไทยมากๆๆๆๆๆ （佩拉姐姐我好想好想好想重返泰国呀！！）
我 说: แล้วกว่ายเรียนหนักไหม （“拐”最近学习紧张吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: พี่แพรจะได้มาเมืองไทยอีกไหม （佩拉姐姐还会来泰国吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: กว่ายก็เรียนไม่หนักหรอกค่ะ （“拐”我学习也不是很紧张啦。）
我 说: เงินยังไม่พอ ไปไม่ได้ （钱还没够，去不了。）
我 说: แล้วกว่ายอยู่กับเพื่อนคนจีนใหม่สนุกไหม （“拐”和新的中国朋友在一起有趣吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: ก็สนุกดีค่ะ （还行啦。）
我 说: เขามาจากไหน （他们从哪来的？）
(15-327)น้องอ้อม 说: หนูเคยามเค้าแล้วแต่หนูจำไม่ได้ค่ （我问过，但是又忘啦。）
我 说: ห้องละสองคนหรือ พี่หมายถึงเพื่อนคนจีน （每个寝室两个吗？姐姐指中国人。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ห้องหนูมีคนเดียวค่ะ （我的寝室只有一个呢。）
我 说: กว่ายยังมีโอกาสติดต่อพวกอิ๋ว ทราย ฝนไหม （“拐”还有机会联系小i妹妹、沙子妹妹和雨妹妹她们吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: นานๆครั้งเจอกันครั้งหนึ่งค่ะ （久久见一次而已。）
(15-327)น้องอ้อม 说: วันนั้นไปกินข้าวด้วยกัน （那天我们还一块儿吃饭呢。）
(15-327)น้องอ้อม 说: แต่ทรายไม่ได้ไปด้วย （但是沙子没有去。）
(15-327)น้องอ้อม 说: วันนั้นแฟนหนูมาเยี่ยมก็เลยไปกินข้าวด้วยกัน （那天我的男朋友来看我，我们又遇到了所以就一块儿吃饭了。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ฝนกับอิ๋วก็ไปด้วยกัน （小雨和小i来了。）
我 说: ฝนมีแฟนยัง （小雨有男朋友没有？）
(15-327)น้องอ้อม 说: ยังไม่มีหรอก （还没呢。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ฝนแอบชอบใครบางคนอยู่ （她正暗恋某人。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ไม่ใช่บางคนซิ （不是某人。）
(15-327)น้องอ้อม 说: หลายคนด้วย （是好几个人。）
我 说: เจ้าชู （花心萝卜。）
(15-327)น้องอ้อม 说: พี่แพรทำไรอยู่อะ （佩拉姐姐正干什么呢？）
(15-327)น้องอ้อม 说: เงียบจังเลย （怎么不出声啦？）
我 说: ก็ดูหนังอยู่ แล้วกว่ายละ （就是……在看电影啦。那“拐”呢？）
(15-327)น้องอ้อม 说: เล่นคอมไปเรื่อยค่ะ （就是玩电脑。）
(15-327)น้องอ้อม 说: เพื่อนยังมาไม่หมด （朋友还没到齐呢。）
我 说: พี่แพรไม่ค่อยมีโอกาสพูดภาษาไทย พูดไม่ค่อยคล่องแล้ว （佩拉姐姐我没什么机会说泰语了，说得都不怎么流利了。）
(15-327)น้องอ้อม 说: พี่แพรเรียนใกล้จะจบหรือยัง （佩拉姐姐快毕业了没有呢？）
我 说: พี่จะจบเมื่อเดือนที่หกปีหน้า คือเดือนอะไรเล่า ลืมแล้ว ต๊าย （明年的第6个月姐姐我就毕业了。第六个月叫什么来着？我忘了，死）
(15-327)น้องอ้อม 说: เดือนมิถุนายน （六月） 我 说:
ใช่แล้ว （嗯，就是那个）
我 说: พี่แพรจะพยายามเก็บเงินแล้วกลับเมืองไทยอีก ไปหากว่ายด้วย （佩拉姐姐我会努力攒钱、重返泰国的！还要去找“拐”！）
我 说: พี่แพรลืมเพื่อนคนไทยทั้งหมดไม่ได้หรอก คนไทยใจดีทุกคน （佩拉姐姐我没办法忘记所有的泰国朋友，每个泰国人都那么好心！）
(15-327)น้องอ้อม 说: จะรอนะ （等着呢）
我 说: เดี๋ยวกว่ายจะทำการบ้านกับเพื่อนหรือ （等会儿“拐”要和朋友一起做小组作业吗？）
我 说: กว่ายยังไม่ได้บอกที่อยู่ของม บูให้ พี่แพรอยากส่งจดหมายให้น้องๆ ทุกคนก็ไม่ได้ （“拐”还没有把布拉帕的地址告诉姐姐呢，姐姐想给每个妹妹写信都写不了。）
(15-327)น้องอ้อม 说: หนูให้ที่อยู่ของเพื่อนหนู่ได้ไหมพี่แพร （我把我朋友的地址给佩拉姐姐行吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: เดี๋ยวให้มันเอามาให้ （待会儿让那家伙告诉我。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ถ้าให้ที่อยู่ม.บูไปไม่รู้จะไปเอาจดหมายที่ไหน （如果把布拉帕的地址给姐姐，也不知道到时候到哪里去取信。）
我 说: ได้จ้า （好的。）
(15-327)น้องอ้อม 说: เดี๋ยวหนูส่งเมลไปให้นะพี่แพร （过些日子我就把地址用电子邮件发给佩拉姐姐。）
(15-327)น้องอ้อม 说: พี่แพรเขียนจดหมายรอไว้เลย （佩拉姐姐先把信写好，等着吧。）
(15-327)น้องอ้อม 说: เขียนเยอะๆนะ （要写得多多的哦！）
我 说: จ้า พี่แพรชอบเขียนอะไรต่ออะไรยาวๆ （好，佩拉姐姐些什么都喜欢写的长长的。）
我 说: ถ้าพี่แพรพูดอย่างนี้ กว่ายเข้าใจไหม มันผิดไหม （佩拉姐姐这样说，“拐”理解吗？这句话有错误吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: เข้าใจค่ะ （理解的。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ก็ไม่ผิดนะพี่แพร （也没错呢，佩拉姐姐。）
エミ 说: พี่แพรกำลังอ่านสี่แผ่นดินอยู่ อาจจะใช้คำล้าสมัยก็ได้ เพราะว่าไม่รู้ภาษาที่เขียนในหนังสือนั้น คนไทยปัจจุบันยังใช้กันหรือไม่ （佩拉姐姐正在看《四朝代》，可能会拿里面一些过时的语句来用，因为不知道那本小说里面的用语，现在的泰国人还用不用。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ก็คงใช้เป็นบางคำอะ （可能还会用到一些吧。）
我 说: ถ้าพี่แพรเอาภาษาโบราณมาใช้ กว่ายต้องบอกให้รู้นะ （如果佩拉姐姐用了什么古语，“拐”一定要告知啊！）
(15-327)น้องอ้อม 说: ค่ะ （嗯。）
我 说: 我 说: เดือนที่แล้วเมืองไทยไม่ค่อยสงบใช่ไหม เกิดอะไรขึ้นไม้ （上个月泰国不太平静是吗？发生了什么没有？）
(15-327)น้องอ้อม 说: เดือนนี้แหละพี่แพร （是这个月呢。）
(15-327)น้องอ้อม 说: วุ่นวายมากเลย （好混乱啊！）
(15-327)น้องอ้อม 说: เป็นเรื่องของการเมืองอะค่ะ （是政治问题。）
我 说: แต่ไม่เกี่ยวข้องกับชาวบ้านทั่วไปใช่ไหม （但是跟老百姓关系不大是吗？）
(15-327)น้องอ้อม 说: เกี่ยวซิ （有关系呀！）
(15-327)น้องอ้อม 说: ชาวบ้านทั่วไปแหละได้รับผลกระทบเยอะที่สุด （越是老百姓就越受影响。）
(15-327)น้องอ้อม 说: มันมีปัญหาหลายอย่าอะ （有好夕问题呢。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ง （夕）
(15-327)น้องอ้อม 说: แต่กลัวที่สุดคือสงคราม （不过最值得担心的就是发生战争了。）
我 说: อ้าว แล้วมีใครโดนอะไรไหม （啊？！那有谁挨了什么没有？）
(15-327)น้องอ้อม 说: แต่ตอนนี้เค้ากำลังเจรจากันอยู่ （不过现在他们正在协商这些事。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ก็มีทหารแหละ （就是有军队出动嘛。）
(15-327)น้องอ้อม 说: แต่ตอนนี้สงบแล้ว （不过现在平静下来了。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ฝ่ายรัฐบาลกำลังเจรจากันอยู่ （政府方面正在协商。）
我 说: พี่แพรไม่เข้าใจจริงๆ ว่า คนไทยส่วนมากนับถึอพุท ทำไมบางทียังทำอะไรด้วยวิธีรูนแรงถึงขนาดนั้นเลยหรือ （佩拉姐姐很不明白，你们泰国人大多数是信弗教的吧，为什么有时候还会用这么强硬的手段来办事呢？）
我 说: พุท สะกดยังไงถูก （弗，怎么拼写才对呢？）
(15-327)น้องอ้อม 说: พุทธ （佛）
(15-327)น้องอ้อม 说: มันเป็นความคิดเห็นที่แตกต่างอะ （是因为意见不合嘛。）
我 说: คนไทยส่วนมากที่พี่แพรรู้จักก็เป็นคนที่ใจดี ใจเย็น มีกริยามรยาทอ่อนหวาน เรียบร้อย นี่อาจเป็นเอกลักษณ์ของชาวไทยมั้ง ไม่น่าเกิดเรื่องแบบนี้เลย （佩拉姐姐认识的泰国人大多是善良的、冷静的、有礼貌、婉约、得体等等，这些简直可以说是泰国人的民族个性了，怎么想都不会想到泰国会发生这种事。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ที่หนูเล่าให้พี่แพรฟังว่าที่จะเกิดสงครามอะ （那个我讲给佩拉姐姐的关于战争的事，）
(15-327)น้องอ้อม 说: จะเกิดสงครามกับประเทศกัมพูชา （是泰国和柬埔寨之间的战争。）
(15-327)น้องอ้อม 说: เรื่องแย่งเขาพระวิหารกัน （就是关于เขาพระวิหาร的归属问题。）
(15-327)น้องอ้อม 说: ส่วนอีกเรื่องเป็นเรื่องการเมืองไทย （还有就是泰国内部的政治问题。）
(15-327)น้องอ้อม 说: มันเป็นเรื่องของความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันน่ะ （就是意见不合导致的。）
(15-327)น้องอ้อม 说: เลยทำใหฟ้ตอนนี้ประเทศไทยเกิดการแบ่งพวกขึ้น （所以导致现在泰国出现了分帮结派的局面。）
我 说: พี่แพรก็หวังว่าเมืองไทยสงบตลอดไป เพราะพี่แพรนับเมืองไทยเป็นบ้านอีกที่หนี่งในชีวิต （佩拉姐姐希望泰国永远和平，因为泰国是姐姐生命中的第二故乡。）
我 说: เข้าใจแล้ว อย่างไรก็ตาม กว่ายต้องรักษาตัวเองให้ดีนะ （知道了，不管怎样，“拐”你都要好好爱护自己哦。）
(15-327)น้องอ้อม 说:
ค่ะ （嗯）
(15-327)น้องอ้อม 说: พี่แพรกว่ายจะไปทำธุระแล้วนะ （佩拉姐姐，我要办点事了。）
(15-327)น้องอ้อม 说: อย่าลืมเขียนจดหมายมาล่ะ （别忘了写信哦！）
我 说: ค่ะ สวัสดี （好，再见！）
(15-327)น้องอ้อม 说: คิดถึงนะ （想你！）
我 说: ค่ะ （嗯）
(15-327)น้องอ้อม 说: บาย （8）
我 说: บาย （8） 我决定了！ 我决定了，重新开始写日志！
我懒得解释原因，写给你们大家看就是了。
（旁人：有个性，我喜欢！）
从今天就开始写，敬请期待
 至此，每年的10月24日又多了一层含义——我重开空间的纪念日。
顺便提一下，今天是我学习泰语3周年的纪念日！
 也是猫猫的生日！祝贺猫猫！猫猫生日快乐哟！Happy Birthday！お誕生日おめでとう。สุขสันต์วันเกิดนะ  8/25/2008 关于本空间暂停更新的说明 正如大家所见，我已经有三个月没有更新这个空间了，除了工作与学习原因、当然也不排除懒惰的因素，其实最重要的原因，还是动力不足……
现在是实话实说的时间。当初我创立这个空间，是为了一个人，写日志，也是为了那个人，为了让他了解我的生活和心声。问题是，那个人现在已经不再光顾我的空间，继续更新这个空间也就失去了意义……
当然，其他常常在我的空间留言的朋友，我是非常感谢你们的，你们的留言，也是我更新日志的动力的一部分；但实际上我要在日志里阐述的事情，很多时候可以在msn或者qq与你们交流，因此我感觉，再把那些事情老生重谈地写出来，似乎有点多此一举了……
于是我才作出了暂停空间更新的这个决定。
之所以说暂停，是不想把话说死，因为谁也不知道，以后会发生什么事情……
说不定那个人又重新开始关注我的空间，也说不定，会重新有一个人来成为我更新空间的动力……
但不论怎样，各位曾经关注过我空间的朋友，我都依然会一如既往地留意你们空间的动向，我依然会在你们的每一篇日志下面留下最真诚的感言  5/30/2008 迟来的报道——六月礼佛节 离开了布拉帕大学，入住了泰国人的家庭，深入了泰国的基层，我才得以深刻体会到佛教对泰国人民的影响力之大……从3月至今，不知过了多少个与佛教有关的节日了，各企事业单位也频频放假，往往是一个星期中的星期一因为某个佛教节日刚放了一天的假，星期五又因为另一个什么节日放假一天，加上双休日，一个星期其实只工作了3天……整天动不动就放假、搞佛教相关的庆典活动，泰国人真是幸福！
刚刚过去不久的5月19日，碰巧是泰历的佛祖诞生日，泰语名叫วันวิสาขบูชา，老字典的中文译名就是“六月礼佛节”。那天，碧武里府举行了比较重大的活动，除了当日下午2时左右，善男信女们相聚在某寺庙聆听僧人讲述佛理、行善积德之外，他们还组成了游行队伍，步行在碧武里府的市中心的大街上宣传这个节日，并且沿途参拜了9座寺庙。
善男信女们聚集的第一座寺庙，是举行此次活动开幕式的地点，同时也是9座寺庙的其中之一，那其中的过程和过去我参加过的佛教活动几乎没什么区别，唯一值得一提的就是我的学生，也就是院长的6岁的儿子，要在那个开幕式上分别用英、中、泰三种语言朗诵关于六月礼佛节的诗文。泰语诗的作者据说就是诗琳通公主，英语诗是院长写的，中文的那段不是诗，只是一段说明文字，当然是我写的。我没有那么好的文采，不了解佛教的精髓，当然不能再这么短时间内把此事用中文的词句谱写出诗篇来，加之院长的儿子学习泰语和英语都已经6年了^^b，相比之下，他中文的学习过程只有这短短的三个月，就算我能把诗写出来，他也没办法念出感情来吧……
开幕式上除了有许多普通老百姓外，还有碧武里府的首脑人物——他们大多数是能听懂中文的哦。小家伙朗读的时候有点紧张，但是总的来说，一切都很顺利，不管是哪种语言都好，不仅吐字清晰，还声情并茂，赢得了在场所有人的热烈掌声，作为他的中文启蒙老师，我也感到很自豪哦~呵呵……
开幕式结束以后，我就跟着院长的家人一起参加了游行队伍，参拜了9座寺庙，得到了9位长老的祝福，还得到了两个小佛像，我一定会好好珍藏的~
希望他们能一直保佑我~ 为什么开幕式上那个致词的孩子是院长的儿子而不是别的孩子，因为院长的丈夫曾经是泰国的国会议员、现在还是律师、碧武里府府报社的社长，在碧武里是个响当当的人物……此事我也是当日才知道的……果然，没有点背景的孩子没办法参加这种出风头的活动……再回忆一下这三个月来我在院长家里接触的形形色色的来访者，原来他们都是在碧武里很有地位的人啊……不禁汗一个……（这段话可以当成是废话。）
最后附上院长儿子朗诵的所有文章：
Visakha Puja, a very important day for Buddhists.
On the full – moon day in May it is.
It was the full-moon day in May, the day of the Buddha’s birth.
35 years later, the same full-moon day in May, it was the lord’s enlightenment.
Another 45 years, again the full-moon day in May, he passed away
into total nibbana. Every year, comes around, Visakha Puja.
We make merit, listen to Dhamma. We pay homage to the Buddha, Dhamma and Sangha.
今天是一年一度的六月礼佛节。
对于佛教徒而言，六月礼佛节是一个重要的节日，因为今天不仅是佛祖的诞生日、悟道日，还是他涅磐的纪念日。
每年的今天，我们佛教徒都会斋僧行善，并到寺庙聆听僧人讲述佛理。
เพ็ญเดือน สิบห้าค่ำ คืนวิสาข์
ห้วงแห่ง เนรัญชรา ใหญ่กว้าง
แท่นกุศะ นามา ติณชาติ
โพธิ์พฤกษ์ แหล่งสมสร้าง สืบถ้วน บารมี
สิบทัศ พลันเปี่ยมท้น พุทธธรรม
ลุ อนุตร สัม โพธิพร้อง
โปรดหมู่ สัตว์น้อมนำ เนื่องสวัสดิ์
ไป่เกลือกกลั้ว เสพส้อง กิเลสสิ้น บ่วงมาร
5/9/2008 谁的名字更长GEGEGERYLLANFAIRPWLLGWYNGYLLGOGERYCH
WYRNDROBWLLLLANTYSILIOGOGOGOCH
Try to pronounce the name of this village in North Wales written in Welsh.It is the world's longest place name and translated into English it means"St.mary's church in a hallow of white hazal to a rapid whirlpool,St.Tysilio's church and a red love"
ชื่อเต็มอย่างเป็นทางการของกรุงเทพก็คือ(Bangkok's official full name is) กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพนพรัตน์ราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศมหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิตย์ สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์ ซึ่งก็แปลได้ความว่า(which may be translated into English as follows) เมืองแห่งเทพยดา เป็นเมืองใหญ่ เป็นที่ประดิษฐานของพระแก้วมรกต เป็นเมืองรบไม่ชนะของพระอินทร์ เป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่ของโลก อันประกอบไปด้วยรัตนะ๙ประการ เป็นเมืองแห่งความร่มเย็นเป็นสุข ประกอบไปด้วยพระราชวังอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเปรียบเสมือนสวรรค์อันเป็นที่ประทับของพระนารายณ์ เมืองที่พระอินทร์เป็นผู้สร้าง(The city of angels,the great city,the residence of the Emerald Buddha,the impregnable city(of Ayutthaya) of God Indra,the grand capital of the world endowed with nine precious gems,the happy city,abounding in an enormous Royal Palace that resembles the heavenly abode where reigns the reincarnated god,a city given by Indra and built by Vishnukam) 4/23/2008 招工广告I am looking for an Chinese-speaking aupair, nanny or a teacher who can help me teaching my 6 year old son and perhaps enjoy teaching at the kindergarten I have just started too. Let me tell you about the job. Actually there would not be too much work as an aupair... You will not be asked to do housework or things like that. Your main task will be to play with my son, to be with him, to teach him things and to interact with him in Chinese. As we are homeschooling him, he won’t always be with you. He needs to study some subjects with me and other teachers. So I would also like you to help with my newly open kindergarten. It’s a very small kindergarten within the house of our family. There’s only 1 classroom and there’re not more than 12 kids in the first year. The kids are between 3 – 5 years old. There’re 3 Thai teachers including me.
Your salary as a nanny at the kindergarten would be 7,000 Baht, which is about to $222 or 1500CNY per month (the standard Batchelor Degree salary). It is quite a lot of money for Thailand, considering the low prices here --- see the "Some details" below. There are chances for your salary to increase if you also work part time teaching Chinese at some evening or weekend classes. You will have no expenses for the accommodation: the accommodation will be provided. You will have a little air-conditioned apartment--one bedroom, bathroom with shower and hot water and some space in the front entrance for yourself within the same property as my house. To go around the town freely, you can use the electrical scooter I have, very handy indeed. And of course you can always join us when we travel without any expenses.
You can come with a tourist visa. You can have it extended in Bangkok. “Visa runs” are very well organized in Thailand, and that many people do them, and there are no problems at the border. It means if you get out of Thailand, even for a few hours, and then come back in again, your visa is automatically renewed. I know it's not very practical to do the visa runs, but on the other hand it could be nice for you to see the neighbour countries of Thailand, for example Malaysia, Cambodia and Laos.
If you are a full time teacher at the kindergarten (I’m afraid you’ll need to hold a Batchelor Degree for that), your visa will be changed into a non-B visa. Even better, if you already come with a non-B visa, you will get a work permit visa at a period of time depending on the contract with the kindergarten.
Days off: You will have Sundays and national holidays off. It is quite flexible though.
Some details:
Phetchaburi is a town in Thailand with 500.000 inhabitants, 2 hours south west of Bangkok. If you want to discover real Thailand, Phetchaburi is the perfect place!!! Indeed, it's much better than Bangkok: Bangkok is too big, too polluted, and too many people. Here, it's quiet, there is good food, friendly people, and a great nature around Phetchaburi. Moreover, the hygiene standards are quite high. There is no risk to eat contaminated food. Some vaccinations are recommended, but there is no risk of Malaria (as against the areas in the north of Thailand, which have a high Malaria risk). Since you will live in my house and since I can speak English---which not everybody can do in Phetchaburi : ) I will help you integrate into the community. I, with my family, will be pleased to show you around and help you understand the Thai culture. We will support you, especially at the beginning of your stay, when everything seems more complicated. If you are looking for a great way to discover Asia, working in Phetchaburi might be the perfect solution! You will be in contact with real Thai families (in this way you will understand much more about the very interesting Thai culture and habits). Moreover, you are just 2 hrs away from Bangkok, so whenever you want, you can go there for shopping or city fun. I also have a place for you to stay over night there. We are 15 km away from the coast, with wonderful beaches (it's possible to swim for the whole year!). The town of Hua-Hin, very well known by international tourists, with its wonderful beach, is also very close. If you like nature, I have a vacation house near the national park that I usually visit at weekends. Food in Thailand is very cheap. You can pay 4 CNY for a full meal, and it's good quality, very cheap prices for everything.
Thank you for taking your time reading this ad. I hope to hear from you soon!
Sawasdee Ka,
Fon
说明：这不是我写的，这是帮院长贴的广告，院长说只雇我介绍的熟人。 3/30/2008 从春武里到碧武里 今天我改写了自己的基本资料，把所在位置从春武里府改成了碧武里府。
我已经到碧武里半个月了，印象最深的有两点，一个是天气极热和食物极甜。随着宋干节的临近，估计全泰国各府的气温都会居高不下，所幸的是绝大多数的场所都有空调，所以天气热还不算什么大问题；但是饮食问题却是难以回避的，碧武里的老百姓太喜欢吃糖了，不仅有闻名全泰国的甜点，日常的饭菜也比较甜，虽然现在已经习惯了，但是还是比较谨慎，暂且不说健康了，身材重要啊……
3个星期前，我离开了布拉帕大学、离开了春武里，但并没有直接到碧武里，而是和一位泰国女生，一个名叫巴弥的师妹到坎查纳布里府的军营去了。那位女生的男朋友是军营里的一名会计——我们都叫他卓哥，但是也是被赋予军衔的。托这位朋友的福，我得以进入了连泰国普通老百姓都没有机会进入的军营。那个军营的占地面积很大，分为训练区和生活区。训练区估计和中国的差不多（其实我也没进过中国的军营，仅仅是在电视上看到过几个画面，想必大家也一样吧？），我们这些行外人是看不出什么名堂的，只知道那里有树有草坪，还有些小飞机、小炮之类的，死……据卓哥说，泰国的很多军事武器都是从中国进口的，听了真是叫人自豪啊
生活区就比较丰富多彩了，除了每个在职人员都有属于自己的小楼小院子之外，还有幼儿园级别到初中级别的学校、公园、动物园、免费的网吧、小小的商业街、饮食街等等，看来泰国军人的生活真是滋润阿…… 我在坎查纳布里府待了3天，发觉坎查纳布里府的人很纯朴很热情。我在那里遇到的每个人几乎都能在看到我的第一眼之后知道我是个外国人，也许是因为坎查纳布里府的外国人太少了，不像春武里和碧武里，中国人满大街都是，自然得不到重视啦。坎查纳布里府的饭菜很好吃，得的分量也不少；那里的物价很低，一份普通的鸡油饭才12铢、大份的也不过15铢，这样的便宜饭在春武里是没有的——出门没有个30铢，吃不到像样的东西。坎查纳布里府的旅游资源自然没有春武里府的多，最出名的就是桂河桥和死亡铁路了（这俩玩意的由来可以上网搜索，我懒得说了），我没有登上行驶在死亡铁路上的火车，但是在天黑的时候亲自沿着死亡铁路登上了桂河桥，那叫一个悬啊……走在上面果然感觉和死亡离得很近……有点遗憾的是，我没有能参观坎查纳布里的瀑布和到坎查纳布里皇家大学去会会我的同学。
两个星期前，我来到了碧武里，并且顺利找到了实习单位——一所私人幼儿园。院长是一名颇有个性、事业有成的中年女性，她的幼儿园最多只招收12名学生，年龄在2-6岁之间，每名学生每年要缴纳的学费折合人民币大约为1万元，但是她能保证每个孩子都能接受到专业、良好的教育。这所幼儿园的设备之先进我就不多说了，现在每个孩子除了掌握了泰国小学一年级应该掌握的泰语知识之外，还懂得10以内的加减法、简单的绘画等等，最值得一提的是，他们都能用简单的英语交流，发音像外国的小朋友一样标准，源于他们的院长曾经游历过许多国家、见识多广，不仅能教给孩子们最纯正的英语，还能以开放、正确的方式教育这些学龄前孩子，使他们的智商和情商得以同步提高。院长希望这些孩子们能学会说简单的中文，所以接纳了我。不要工资是我自己的提议，因为我还没有自信能教好这些孩子，再说我的主要目的是实习，只求那一纸证明。不过这位院长真是好人，她让我免费吃住在她家，还跟我交流英语、讲她在各国的见闻、教我怎样教育小孩子、推荐我看各种各样的好书等等。我觉得这些收获比工资重要的多。
我现在也在教着院长那6岁的儿子学中文，那是个很有灵气的孩子，泰语的发音超级标准（他的妈妈要求他吐字清晰，不准他说省略语，该弹舌的音必须弹，复合辅音的发音也要绝对的清晰标准），比很多同龄孩子的谈吐要有条理，他还能和他的妈妈自由地用英语交谈，听上去就像一对生活在美国的母子在聊天，强悍吧……
 这个孩子还特别对中文情有独钟，我刚到他家第一天的时候，他激动得要死，还问他的妈妈是不是在骗他，他是不是在做梦，他是不是真得可以学中文了……这年头，找这么一只如此上进的小正太，真难啊……叫我感动 可惜这只正太身体不大好，不能和普通的孩子一样到学校上学，他妈妈也已经为他到当地的教育管理部门申请了“小学1-3年级在家自学”的证书。 好了，我在碧武里的幸福生活就简略地叙述到此，其实还有很多呢，也许到7月份我再慢慢写回忆录给大家看。
我应该在5月底回国，妈妈给我报名今年6月份的6级英语考试了呢，虽然我现在就算过了8级，也没什么意义了，但是为了讨老人家高兴，还是去考考吧，顺便提高一下英语能力。所以我现在要花时间专心备考了，呵呵……希望我能考个看上去及格的分数（虽然我知道6级已经没有及格线了）。สาธุ 3/11/2008 临走前丢一首歌给大家听 不知道大家能不能听到，这首歌就放在我的空间首页，如果网速好的话，估计再看这片日志的同时你就能听到了吧。没错，这是一首泰文歌曲，是2007年初，泰国某音乐人为庆祝泰皇登基60周年和呼吁目前泰国南部的反动势力停止分裂行动而特别创作的，演唱者均为泰国各门各派的流行音乐或乡村音乐歌手，题为ขวานไทยใจหนึ่งเดียว，翻译为中文大致就是“全泰国一条心”吧（我也不是很sure）。标题和歌词都运用了比喻的手法，即泰国人把泰国的版图比喻为一把斧头，说这把斧头在人类诞生之前就存在了，如果活生生地把这把斧头拆散，那么它就失去了使用价值，最后呼吁全泰国人民要团结一致，要热爱自己的祖国还有皇上皇后。我觉得曲调挺好听的，歌词也不错，我尤其喜欢中间那段泰国民族乐器的声音，呵呵……但是众口难调，不知道各位的感觉如何，我且当这是离别前的小礼物了
以下是歌词，学习泰语的同学可以来看看。
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว : ฟ้านี้มีโอกาสเป็นหนึ่ง (ทาทา ยัง) ขวานที่ไม่มีด้าม นำไปใช้ย่อมไร้พลัง (เสก Loso) (โซโล่) ขวานที่ไม่มีด้าม (ดัง) 3/10/2008 水灯节系列报道之四——漂水灯（完） 都这年月了，突然冒出这样一篇日志来，大家一定很吃惊吧。因为懒惰的关系，一直没有写下来，介于我将有至少3个月的时间不能更新日志了，因此决定抽一抽自己的这条懒筋，把水灯节的系列报道完结一下。这次是真的完结了，以后再也不会有关于07年泰国水灯节的报道了，也不可能出现什么后续报道啊、补记之类的了，而是真的真的真的完结了
貌似水灯节期间作业比较多，我还没想好是要自己学做水灯还是直接买一个算了，水灯节就来到了。正巧雨妹妹的同学做了好多水灯，为了在水灯节那天赚一笔，雨妹妹就替我和我的中国室友一人挑了一个小水灯，每个25铢。而雨妹妹和沙子妹妹倒是身体力行，两天之前就备足了材料，并在水灯节当天下午开始一直做到晚上8点左右，把晚饭的时间都牺牲掉了。来秀一下这三盏水灯好了。
这是雨妹妹和沙子妹妹的水灯制作现场
这是三盏水灯的合影
晚上9点半左右，我按照泰国人的传统把自己的指甲和头发剪一点下来放进自己的水灯，然后就和我的中国室友捧着属于自己的水灯，乐滋滋地跑出了宿舍。我们的宿舍和可以放水灯的池塘只有一个小马路的距离，等我们兴冲冲地跑到池塘边，才发现池塘的水位好低，如果只是蹲在岸边放下水灯的话，恐怕水灯会遭到毁灭性地破坏，我们必须而且趴在岸边并尽量伸长手才能把水灯平稳地放在水面上；但是那样做很危险，很有可能会失足掉到那池绿水里……XD我还发现我们忘记带打火机或者火柴盒了，只好到处游走，想找熟人借个火，结果找了半天没见到一个熟人，只好向陌生人求助了。
我看到很多家庭都聚在这个小池塘边，大家坐在席子上吃东西、聊天，大人帮孩子给水灯上的蜡烛和香点燃，然后一起放进池子里去，一派其乐融融的景象。我向其中一家走去，问他们有没有火柴、能不能借个火，结果把火柴这个词说错了，惹得那家人一场大笑，若是在国内，我一定脸红的要紧，但是不知道为什么，我来到泰国之后就特别大胆，从来不会畏惧说错什么，且有越挫越勇之势。我告诉他们自己是中国人，他们便饶有兴趣地问了我一些和中国有关的事情，本来我还想和他们多聊些，但是当晚风力实在是强劲，我担心好不容易借到的火被吹灭，只好匆匆和他们告辞，小心翼翼地护着那支蜡烛走到水边。
我不知道漂水灯的正确程序应该有哪些，也看不到旁人是怎么做的——因为池塘边没有什么照明工具，只好完全按照自己的想法去做了。我双手把水灯举到额头的位置，闭上眼睛默默许愿，然后小心翼翼地趴在池塘边，把水灯轻轻放在水面上，然后推出去，让它顺水漂走，再站起来对着远去的水灯双手合十地许了一次愿，才算完。放了水灯就有种如释重负的感觉，因为我的晦气已经被水灯带走了哦，呵呵
放了水灯，我又和室友在池子周围逛了一下，觉得当晚的景色和氛围真不错。除了有很多家庭的聚会之外，还有熙熙攘攘的水灯市场——在那里你可以欣赏到布拉帕的学生亲手制作的各式各样的水灯，还有一些身着泰国民族服饰的人走来走去。池子里飘满了水灯，烛光点点的，特别浪漫。池子中央的小岛上还有很多彩灯装饰着，有一个泰国民族乐队在那里吹拉弹唱，不远处还有人放起了焰火，此情此景，才让我有真正到了泰国的感觉。水灯节可以说是出了泰国新年的第二大泰国节日了吧，呵呵……可惜光线不足，相机拍的相片不好看，不能给大家欣赏啦…… 好啦，关于2007年的泰国水灯节报道就到此结束啦 3/8/2008 考试作弊的后果之泰中日三国对比 前天晚上，我和YUKIKO，我的一个日本朋友吃饭，席间，和她聊了很多事情。
YUKIKO忽然向我提到了一个词，我一时间觉得很耳熟，但从未了解过它的意思。YUKIKO就像我解释说，就是考试的时候偷看书之类的……我马上恍然大悟，原来她说的是作弊行为。
接着她问，你们中国学生考试的时候会作弊吗？我觉得好尴尬，但是如果说不会太假了，我只好点点头。
“原来是真的？真叫人吃惊！”YUKIKO睁大眼睛，一脸的惊讶。
“为什么呢？作弊就真的那么奇怪吗？”我是对她的反应感到吃惊。
“做这种事不好，很不好，”YUKIKO不停地摆手，“我发现泰国的学生考试经常作弊，交头接耳、夹带、翻书什么的还是小事，有些人甚至假装去上厕所偷看资料呢！”“唔唔……”我不停地点着头，我也知道泰国学生的考试作弊现象很普遍，但从未有YUKIKO的感觉。
“上次考商务泰语的时候，老师离开了几分钟，我就看到你们班有两个男生交换试卷来看了。”YUKIKO接着说，“这样做不好噢！想不到中国学生也会做这种事……”
我庆幸刚才没有撒谎，如果我刚才否认了中国学生也会作弊这个事实，那我岂不成了最大的撒谎者？YUKIKO和另外两个日本女生和我们26个中国同学一起学习商务泰语课，期末考试自然也是一起进行。她说得没错，那天我们班确实有两个男生做出了明显的作弊行为，我看到了，我也看到那三个日本女生看到了这件事。考试结束之后，她们嘀咕了些日语，我虽然不能完全听懂，但是从表情和动作上看，我知道她们是在议论刚才的那件事，不过还是万万没有想到，日本人会如此忌讳这种作弊行为。
“那么，日本学生会作弊吗？”我很想知道她们为什么那么忌讳。
“日本嘛……也有，但是很少，因为同学之间会互相揭发的，老师知道后会严厉惩罚，所以大家都不太敢做这样的事。”
“如果是自己的好朋友做了这样的事，也会去揭发？”
“如果是好朋友，也会提醒，警告说如果以后还这样，就绝交好了。”
听她这样一说，我感觉考试作弊这种行为在日本学生眼里和小偷小摸之类的行为一样令人厌恶，试想看，如果发现自己的好朋友有小偷小摸的习惯，你能不拿“绝交”这样的字眼来威胁他尽快改正吗？记得我上高中的时候，政治老师也很提倡我们互相检举揭发考试作弊行为，她说因为这是一种很不公平的手段，这种事情发生之后损失最大的是我们自己而不是作弊的人，如果想在当今竞争激烈的社会生存下来，就一定要坚决抵制别人的种种弄虚作假行为。
“不过这也不见得是好事。”YUKIKO补充说到，“一旦有同学被揭发有考试作弊行为，那么这个同学很可能就要成为集体“攻击”的对象，她/他将不再有朋友，即使她/他勇于向大家承认错误并道歉，其他同学也并不一定原谅她/他，到最后，这名同学也许会以自杀的方式来自我了断……”
这回轮到我睁大眼睛了。
“这是真的哦，这种事情在日本不少见。除了考试作弊之外，犯了别的严重错误的孩子也会遭到其他同学的歧视，老师有时会坐视不管，有些老师就算亲自出面，也不能解决问题，所以引发了很多社会问题呢……”
如果连小孩子也这样铁面无私，那么日本社会的残酷程度是可想而知的了。作弊是该杜绝的行为，但是一颗宽容的心也是一个人该具备的。作弊这样的错误，不能和杀人放火、强奸抢劫相提并论；就算是杀人放火、强奸抢劫的罪犯，我们也常常会去思考导致他/她成长成今天这种状况的因素，当一切真相大白的时候，我们甚至会反过来同情他/她；而作弊，仅仅是一次考试的作弊，就真的值得这样咬牙切齿地记恨、冷酷无情地排挤吗？要讲原则，但也不能不知宽容啊……
再说泰国吧。懒惰、做事随性是泰国人的总体个性。如果平时不把学习当一回事，那么考试时有作弊行为也是正常的事。有的老师睁只眼闭只眼，有的虽然表面很凶残，但也起不到什么实质性作用——泰国学生的作弊行为花样繁多；加之老师也知道自己学生到底有多少斤两，如果不放点水，那结果也许是惨不忍睹，老师也没了脸面。恐怕在泰国不会有太多的人厌恶作弊行为，相反会对此行为宽容至极吧。如此一来，泰国的考试就无法成为真正衡量老师教学质量和学生学习水平的工具了。
上述两个国家都很极端，一个是严得极端，一个是松得极端。
中国倒是不太极端。虽然学生对待考试作弊行为的原则性不强，但至少还有制度约束着，现在敢乱来的人也不多了，维护了考试的公平性。我觉得在中国，考试的时候如果出现作弊现象，即使自己不去分一杯羹，也绝对不会向老师打小报告；虽然也知道社会的竞争激烈，但是面对变态的教育制度和考题的时候，中国的学生大多是很团结的。哪个倒霉的被监考老师抓住了，就算让她/他在全校面前检讨或者公示处分，别的同学也绝对不会因此而杜绝与她/他的往来，没准还把她/他当英雄了呢
孩子啊，就是成人的镜子，他们反映了上一辈人的教育方式、价值观等等；学生啊，就是祖国的未来，他们也即将走上社会去引领新的时代。作弊不作弊，宽容不宽容，说是小事也小，说是大事也大。 庆祝“三八”^^b 为热烈庆祝“三八”节，特别从百度贴吧转载一些适合女人看的东西，顺便向所有光临我空间的女性朋友们道一声节日快乐！
3/7/2008 懵懂地去了一趟泰国的少年宫
前天被班长告知说6日早晨9点，大家要一起去春武里的一个地方参加什么活动，是泰国政治老师的安排，说什么还要把这次活动算在分数里面，看起来挺重要的样子，所以今天没有谁敢缺席。 工作人员把我们带进了一个造型独特的2楼小建筑里，进门前还要寄放一些饮料食物和拖鞋。走进两扇精致的玻璃门，首先映入眼帘的是色彩鲜明的主题墙和迎接柜台，这到底是个什么单位，我没有仔细看清楚，只是觉得这里的一切都好高级的样子。这时，接待我们的工作人员换成了一位阿姨，她带我们绕进一条小巷子里。小巷子前半段的墙上有皇室人员的画像和寄语，再往里面一点，右手边有几台看上去挺高级的电脑，柔软舒适的沙发是和墙壁连成一体的，左手边有好几扇门，每个门上都写着字，比如“影子的世界”“4D影剧院”“船长室”等等。工作人员先带我们进入了“4D影剧院”，于是我得以观看了有生以来的第一次4D电影。影片大概只有15分钟吧，我有幸游览了海底世界、在森林里和猴子打闹，还有坐了一次很刺激的过山车，呵呵。舒适的座椅会随着剧情晃动，坐过山车时经过小瀑布，还会真的有水花溅到身上来，真是有趣。（可能有些朋友早就已经体验过了，千万不要笑话我老土哦 大家还意犹未尽的时候，工作人员打开了小影院的灯，大家把看电影时佩戴的眼镜还给工作人员，然后又随着她来到“船长室”。那是个仿真的船长室，我们可以看到船长室里的各种仪器，还有从船长室的窗口看到的海景。也许我一辈子都没有机会进到真正的船长室去参观呢，之前也从来不对航海感兴趣，但自从进了那间模拟室，听工作人员介绍了各种仪器的作用、看了“窗外”的“海景”之后，我竟有种很兴奋的感觉，摸着那个模拟的船舵爱不释手的，真想亲自开一次船！（旁人：这人疯了……）小时候看了一个日本童话，好像有个在蓝鲸幼儿园男孩子就有要当船长的梦想，我当时非常不理解，不过现在理解了——原来当船长是多么值得自豪的事！ 光顾着迷恋船舵，却让我错过了海啸模拟器的展示。那是个长方体金鱼缸样的玩意，左手边有一小块“沿海陆地”，然后“缸”里还有很多蓝色的液体充当海水。如果按动“金鱼缸”上的一个按钮，“陆地”就会震动，接着“海啸”就会发生了（这个操作过程是听同学说的）。海啸的原理我虽然听地理老师说过，但真的很想看看“实况”如何（当然不是到事发地点去看实况），但可惜等我挤进人群里的时候，同学想“重播”一次“海啸”，却再没反应了，可能按键失灵了吧……所以我没亲眼看到“实况”，真可惜……海啸模拟器周围，还有很多漂亮的航船模型、渔民的打鱼工具模型和一些写着航海知识的小牌子小图片等等，很可爱 我们参观的第三个房间就是“影子的世界”。走进房间之后我们先看到一面墙，一个投影仪在墙上投下了一幅动态的画：绿色的草坪上，一大群小蝴蝶和一只很大的蝴蝶在飞舞着。工作人员在那里解说了一大堆，专业术语我没听懂几个，但是我知道那些小蝴蝶是会感应到影子的，所以如果你想伸手去“捉”那些小蝴蝶，小蝴蝶会很自然地躲开，像真蝴蝶一样。第二个项目应该叫什么我也说不清，就是来访者可以坐在一个摄像头前面，并且在摄像头旁边的电视机上看到自己的影像，但是自己影像的背景可以不断变化，即你可以坐在雪山峰上、也可以坐在沙漠中央等等，感觉比较无聊吧，为了逗小孩子开心的，呵呵。转个弯就到了一个类似新闻演播厅的地方，看得出这个房间是一个模拟泰国青少年电视新闻节目的演播厅，班长煞有介事地坐上了主持人的位置，我们就坐在台下当记者，展开了一次超级搞笑的电视采访。有男生对台上的班长说：“陈先生，请您对‘艳照门’事件发表一下感想。”全场哄笑。班长倒也反应灵敏，说了很多应景的话，好像他就是真的陈冠希似的，有时候还加上些泰语，结果把在一旁拍摄的工作人员也惹笑了——陈先生的事在泰国也是家喻户晓的。（据说他最近还到泰国来了？） 第四个房间是个小型的歌舞厅，里面有两个舞台，一个摆满了西洋乐器，另一个则全是传统的泰国乐器，男生都兴致勃勃地冲上西洋乐器的舞台去摆pose，
女生也乐滋滋地端坐在泰国乐器旁合影留念，大家都玩得不亦乐乎。
趁其他同学都在玩乐器的时候，我拉着几个好朋友跑到旁边的阅览室里去了。阅览室的装潢很新颖，让人感觉在这里学习是一种享受，光是这些蜂窝格子就很有趣了吧？
在格子里还有小小的液晶显示器，可在那里舒舒服服地看电影，当然也可以看书（书就放在旁边，随手可取）或者打个小盹儿，真是惬意…… 参观完五个房间，我们全体又转移到一个球形建筑，看牌子就知道了，那是天文馆。全班同学又坐在里面接受了近20分钟的天文知识教育，就是看头顶上的电影，像看星空一样——这种电影在我上幼儿园的时候看过了，但一直没有机会再看第二次，呵呵，没想到这么大了还能在异国他乡重温一次。 看完天文知识教育，整个活动就算结束了。到现在我还不明白政治老师为什么要让我们来参观这里，好像实在和政治风马牛不相及。整个活动既不用缴纳任何费用也不用记名，事后更不用写任何感想，实在不知道老师的用意何在。不过幸好那里是个如此有趣的地方。 再说，这已经是我们全班同学在布拉帕大学的最后一次集体活动了，值得纪念！ 3/5/2008 考完了…… 泰国时间3月5日9时40分，我交上了在泰国学习期间的最后一份考卷，走出了教室。
最后这一门是泰国现代文学，只有三道题，不仅少、也是这么多科目来最简单的一次考试，我破天荒地全班第四个交卷、还是在开考后40分钟就交卷了，但总觉得心里不踏实——为什么别人有那么多答案写呢？是不是我审漏了题？事后和同学核实了一下，没问题，我才松了口气……
 离开教学楼的时候，我的心情很复杂，这说不定是我最后一次来到这栋被简称为QS2的教学楼了呢，这里的桌椅板凳、教学用具、窗口墙壁，都已不再崭新，但是它们曾陪伴我们经历每一天的学习生活，没有些许感情是不可能的，连9楼上能呼吸到的咸咸的海风，也是这样叫人留恋，不知道日后还有机会重新登上这里眺海吗？
结果，越想越远，这8个月来在布拉帕大学所经历的一切像电影一样在我脑海中播放了一遍……
回到宿舍，我和那群“猴子”说，姐姐我在泰国的生活就这样结束了……她们先是很吃惊地看着我，然后表情也变得复杂起来——我知道她们心里想什么，赶紧笑起来说，不是不是，刚才开玩笑呢，呵呵……然后我和大家帮着i妹妹把她暑假需要寄存在宿舍的物品扛到一楼电脑室去，好久没有和大家一起这样忙乎了，但是大家都默默地，没人多说什么。倒是雨妹妹还是死性不改，一有机会和我独处时，就追问我哪些物品是不要的，有没有可以留给她的东西，她甚至对我在泰国买的手机也有意思，真是服了她的脸皮……
到11号，我就要离开布拉帕大学了，到一个泰国朋友家住到回国为止，由于她家没有电脑，这就意味着11号也是我的断网日，日志只能到我回国才能更新了吧……
我在泰国的生活并没有结束，说不定还只是刚刚开始呢，虽然离开了学校的朋友，但是接下来的几个月里，我还要接触更多的泰国朋友、说更多的泰语——因为接下来这3个月我将完全和中国人“隔绝”……
但愿我在剩下的这几个月里能找到工作……สาธุ 2/28/2008 今天是个离别的日子 特留此文，纪念我们的跨国友谊，但愿我们每个人都记住在布拉帕经历的点点滴滴，但愿我们有朝一日还能重逢……
ประชุมที่เกี่ยวกับการเตรียมงานฉลองการเปิดร้านสาขาใหม่
ชื่อ รหัส
จิตพิสุทธ์(LI QINGYA) 50426985
สุขุมาล(LIU JING) 50427012
MISAKO 50025980
เปรมกมล(NONG JIACHUN) 50427074
SAYAKA 50025959
วิไลลักษณ์(WANG YANLEI) 50427111
รุ่งรวี(XU FEI) 50427166
YUKIKO 50025966
ประธาน(รุ่งรวี) สวัสดีผู้เข้าร่วมประชุมทุกท่าน ขณะนี้ทางบริษัทของเราวางโครงการที่จะขยายสาขาใหม่และในการประชุมครั้งที่แล้ว เราได้มีการแบ่งงานให้แต่ละคนรับผิดชอบงานในแต่ละส่วนไปแล้ว และครั้งนี้เราจะมานำเสนองานและหาข้อสรุปเกี่ยวกับการเปิดสาขาใหม่ ถ้างั้นเรามาเริ่มการประชุมกันเลยแล้วกัน ขอเริ่มที่ฝ่ายการจัดโปรแกรมก่อนว่าคุณมีข้อเสนออย่างไร YUKIKO เราจะจัดงานวันที่20 มีนาคม พ.ศ.2551 09.30น. การถวายของเลี้ยงพระและเชิญท่านมาทำพิธีเปิดร้าน พรมน้ำมนต์เพื่อเป็นสิริมงคลให้กับร้านและแขกที่ร่วมงาน 11.00น. พิธีการเปิดร้านใหม่อย่างเป็นทางการ 1. ประธานบริษัทกล่าวเปิดงาน 2. เจ้าของร้านกล่าวถึงความเป็นมาของร้านใหม่ 3. แขกที่มางาน 2 คนกล่าวคำอวยพร 11.45น. งานตัดริบบิ้น 12.00น. แขกจะเข้าเยี่ยมชมร้านใหม่ 12.30น. การร่วมรับประทานอาหารกลางวัน 13.30น. การแสดงรำไทย 14.30น. งานจบลง ประธาน(รุ่งรวี) คุณยังมีอะไรเสนอเพิ่มเติมอีกไหม YUKIKO ไม่มีแล้วค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) แล้วที่ประชุมเห็นด้วยไหมและมีอะไรจะเสนอแนะหรือไม่ ผู้เข้าร่วมประชุม ไม่มีค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) ต่อไปนี้ ขอเชิญคุณSAYAKA ฝ่ายการต้อนรับมานำเสนอค่ะ SAYAKA สำหรับดิฉัน ได้รับผิดชอบด้านการต้อนรับ และดิฉันได้ทำรายชื่อของแขกผู้มีเกียรติในงานครั้งนี้ค่ะ เนื่องจากขนาดของที่จัดงาน และสภาพบริเวณร้านที่เป็นหมู่บ้านที่มีคนอาศัยจำนวนมาก ต้องกำหนดจำนวนผู้ที่ร่วมงานให้อยู่ประมาณ 150-200คนเพื่อป้องกันไม่ให้แขกผู้มีเกียรติในงานเกิดความรู้สึกอึดอัด หรือไม่สะดวกและเพื่อไม่ให้ผู้คนที่อาศัยในบริเวณร้านเกิดความรู้สึกหนวกหู และรำคาญจากเสียงในงาน วัตถุประสงค์ในการจัดงานครั้งนี้เพื่อขอเชิญแขกและลูกค้าคนสำคัญมาร่วมเป็นสักขีพยานในการขยายธุรกิจของเรา งานครั้งนี้ถือว่าเป็นงานสำคัญเป็นอย่างมาก จึงจำเป็นต้องสร้างบรรยากาศ อีกทั้งความเรียบร้อย และสร้างชื่อเสียงด้วย ดังนั้นแขกผู้มีเกียรติที่มีความสำคัญ และความสัมพันธ์กับงานนี้ที่เราควรขอเชิญมาร่วมงานได้แก่ ประธาน และรองประธานจาก บริษัท บริษัท บริษัท บริษัท บริษัท บริษัท และบริษัทอื่น ๆ 22 บริษัท ตามในเอกสารที่แจกให้ค่ะ คุณ คุณ คุณ ที่เป็นนักออกแบบ คุณ จากโรงแรม คุณ จากโรงแรม ประธานและนักเขียนจากบริษัทนิตนสาร 3 บริษัท ได้แก่ Thai News, Business sites, Food dream ส่วนลูกค้าคนสำคัญได้แก่ คุณ คุณ คุณ และอีก 50ท่าน ตามในเอกสารที่แจกให้ ค่ะ ดังที่กล่าวมาข้างต้นนี้ ไม่ทราบว่ามีข้อสงสัยอะไรไหมคะ ผู้เข้าร่วมประชุม ไม่มีค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) ต่อไปนี้ ขอเชิญคุณเปรมกมล ฝ่ายการจัดอาหารมานำเสนอค่ะ เปรมกมล สำหรับเมนูที่ได้เตรียมได้ให้แขกที่ได้เชิญมาในวันนั้น ดิฉันได้จัดเตรียมเมนูพิเศษมาให้แขกที่ได้เชิญมาได้ลองรับประทานกัน เมนูที่เลือกมาก็เป็นเพียงบางส่วนของทางร้านเราเท่านั้น อาหารหลัก เนื้อผัดน้ำมันหอย / ยำกระท้อนกุ้งสด / ไข่นกในรังเส้นหมี่กรอบ / ยำขาหมูแว่น / ปลาช่อนแห้งฟูกรอบ / พะแนงกุ้งน้ำจืดปิ้ง / ปลากรอบสามเหลี่ยม ขนมไทย ตะโก้ / เปียกปูน น้ำ น้ำขนุน / น้ำตะโคร้ / น้ำใบบัวบก ผลไม้ แตงโม / ฝรั่ง / ชมพู่ / สับปะรด และอยากจะถือโอกาสนี้ให้แขกที่เชิญมาช่วยวิจารณ์และประเมิน แต่ละเมนู แล้วพิจารณาเพื่อเอาขึ้นเป็นเมนูของร้าน ถ้าหากทุกท่านมีเมนูโปรดอยู่ในดวงใจก็สามารถแนะนำได้ แล้วทางร้านยังมีขนมไทยและผลไม้ ขนมไทยที่เตรียมสำหรับวันนั้น มีตะโก้และเปียกปูน ซึ่งเป็นสูตรโบราณของทางร้านเราเอง ส่วนน้ำสมุนไพรก็ได้คัดมาเป็นอย่างดีว่ามีประโยชน์ต่อสุขภาพของบุคคลในยุคปัจจุบัน เพราะเนื้อขนุนในน้ำขนุนมีสรรพคุณในการช่วยย่อยอาหารและช่วยดูดซึมแก้พิษจากการดื่มสุราได้ น้ำตะโคร้ก็มีสรรพคุณแก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ จุกเสียด ขับเหงื่อได้ดี ช่วยลดพิษของสารแปลกปลอมในร่างกาย รวมทั้งช่วยลดความดันโลหิตสูง ช่วยบำรุงสายตา ช่วยบำรุงกระดูกและฟัน ส่วนน้ำใบบัวบกนั้น มีสรรพคุณช่วยแก้ช้ำใน ทำให้หายฟกช้ำได้ดี นี่เป็นเพียงเมนูเล็กๆ น้อยๆ ของทางร้านเราเท่านั้น หากท่านที่สนใจจะมาลองชิมอาหารข้างต้น ทางเราก็มีความยินดีที่จะขอเชิญท่านแขกผู้มีเกียรติทุกท่านมาที่ร้านของเรา ซึ่งทางเรารับประกันว่าท่านจะไม่ผิดหวัง เชิญนะคะ ประธาน(รุ่งรวี) ที่ประชุมเห็นด้วยไหมและมีอะไรจะเสนอแนะหรือไม่ วิไลลักษณ์ อยากทราบว่า ค่าอาหารทั้งหมดเท่าไรคะ เปรมกมล ขอโทษค่ะ ฉันยังไม่ได้คิดราคาค่ะ ฉันจะพูดถึงเรื่องราคาคราวหน้าค่ะ สุขุมาล ทำไมไม่มีต้มยำกุ้งคะ เปรมกมล ขอบคุณที่เตือนให้ทราบค่ะ ถ้าพูดถึงอาหารไทย เราคงต้องนึกถึงต้มยำกุ้งเป็นสิ่งแรก งานฉลองของเราคงจะขาดสิ่งนี้ไม่ได้ ประธาน(รุ่งรวี) ยังมีอะไรอีกไหมคะ ผู้เข้าร่วมประชุม ไม่มีแล้วค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) ต่อไปนี้ ขอเชิญฝ่ายการตกแต่งร้านมานำเสนอค่ะ วิไลลักษณ์ ฉันมีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการตกแต่งร้านใหม่ของเราค่ะ นอกจากพนักงานในร้านเราแล้ว เรายังต้องจ้างคนสัก10คนมาช่วยเราเป็นเวลา5วัน ซึ่งต้องจ่ายค่าจ้างเป็นเงิน10000บาท เราต้องการดอกไม้สด50กระถางวางหน้าประตูร้านและรูปใหญ่ๆ รูปหนึ่งมาติดบนประตูเพื่อแสดงการต้อนรับ ส่วนการตกแต่งภายในร้าน เราจะแขวนแพรสีและลูกโป่งรอบๆ ผนังและเชิญผู้เชี่ยวชาญมาออกแบบเวทีของงานฉลองครั้งนี้ด้วย ค่าการออกแบบทั้งหมดก็ประมาณ5000บาท แล้วเรายังต้องการดอกไม้สดใสในเจกัน50ใบมาวางประดับบนโต๊ะอาหารอีกด้วยค่ะ ฉันขอเสนอเพียงแค่นี้ ไม่ทราบว่ามีใครสงสัยเรื่องอะไรหรือมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมอีกไหมคะ ผู้เข้าร่วมประชุม ไม่มีค่ะ สุขุมาล หลังจากได้ดูแผนการตกแต่งและทำการตรวจตลาด ฉันเห็นว่าเครื่องตกแต่งและการงดประมาณของเครื่องตกแต่งคือ เราจะซื้อลูกโป่ง100ลูก ซึ่งเป็นลูกโป่งที่มีหลายสีและมีรูปแบบหลากหลาย ลูกละ1บาท ทั้งหมด100บาท แล้วแพรสี100เมตร เมตรละ5บาท ทั้งหมด500บาท ลูกโป่งและแพรสีเราจะซื้อจากตลาดขายส่ง ส่วนดอกไม้สด ร้านนอกต้องการดอกไม้50กระถางและร้านในต้องการ50ใบ ฉันเห็นว่าจะซื้อสีแดงและสีเหลืองเป็นหลักเพื่อแสดงความเฉลิมฉลองของการเปิดร้านใหม่ ราคาทั้งหมด2500บาท ร้านขายดอกไม้จะส่งดอกไม้ให้เราเมื่อวันที่เราเปิดร้านใหม่ สุดท้ายคือรูปภาพ เราจะซื้อรูปภาพ1รูป ซึ่งความยาว5เมตร ความกว้าง3เมตร ส่วนราคา ฉันกำลังปรึกษากับผู้ขายรูปภาพอยู่ ฉันเชื่อว่าจะได้ราคาที่เราพอใจ ฉันขอเสนอเพียงเท่านี้ ไม้ทราบว่าใครยังมีความคิดเห็นอีกไหมคะ ผู้เข้าร่วมประชุม ไม่มีค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) ต่อไปนี้ ขอเชิญคุณMISAKO ฝ่ายโฆษณามานำเสนอค่ะ \MISAKO สวัสดีคะทุกๆคน ดิฉันจะมาอธิบายโฆษณาที่เกี่ยวกับพิธีเปิดงาน ที่ร้านใหม่ของเรา ลำดับแรก เราต้องประชาสัมพันธ์งาน โดยการ ติดโปสเตอร์ในหลายๆ จุด ที่มีคนพลุกพล่าน เช่น สถานีรถไฟ หรือ ห้างสรรพสินค้า โดยดิฉันอยากเชิญคุณไอซ์เป็นพรีเซนเตอร์ของเรา และจะเชิญคุณไอซ์มาในงานพิธีเปิดด้วย พร้อมทั้งกล่าวทักทายและร้องเพลงให้ทุกท่านที่มาในงานวันนั้น มีความเพลิดเพลิน และมีความสุขที่ได้เจอกับคนดัง รวมทั้งยังทำให้สร้างจุดเด่นให้ร้านของเราเป็นที่รู้จักมากขึ้น สำหรับค่าใช้จ่ายที่วางแผนไว้นั้น มีดังนี้ 1.ค่าโฆษณาสำหรับทำโปสเตอร์ จำนวน 100 ใบ เท่ากับ 30,000บาท 2.ค่าขอบคุณคุณไอซ์ที่มาในพิธีเปิดงาน เท่ากับ 500,000 บาท รวมค่าใช้จ่ายทั้งหมด เป็นเงิน 530,000บาท สำหรับดิฉันจบการพรีเซนต์เพียงแค่นี้ มีท่านใดสงสัยประการใด ขอเชิญสอบถามได้คะ SAYAKA งบประมาณทั้งหมดในการจัดโฆษณานั้น ประมาณ 530.000฿ ใช่ไหมคะ? ดิฉันคิดว่า 530.000฿ นั้น อาจจะใช้งบประมาณมากเกินไปค่ะ คิดว่าให้อยู่สักประมาณ 8.000 ฿- 10.000฿ จึงจะพอสมควรสำหรับงบประมาณในการจัดโฆษณาในงานนี้ค่ะ ทั้ง ๆ ที่เราต้องยอมรับว่างบประมาณในการเตรียมงานนี้ ยังมีหลายฝ่าย และแต่ละฝ่ายต้องใช้จ่ายมากมายเช่นเดียวกัน ดิฉันคิดว่าไม่จำเป็นต้องเชิญ ดารามาเป็น Presenter ในงานนี้ค่ะ อีกทั้งถ้าเราเชิญดารามา อาจทำให้เกิดการแตกตื่นของคนในบริเวณนั้น และทำให้เกิดปัญหามากมาย ทั้งการทำให้คนที่อาศัยในบริเวณร้านเกิดความลำบาก หรืออาจมีคนเข้ามาในงานด้วยค่ะ สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดก็คือการเกิดอุบัติเหตุ หรือมีคนบาดเจ็บเนื่องด้วยคนต้องการมาดูดาราจำนวนมาก ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดปัญหาในด้านการธุรกิจด้วยค่ะ ดิฉันคิดว่าสำหรับในงานนี้ ไม่จำเป็นต้องเชิญดารามาเป็น presenter ค่ะ YUKIKO ถ้าการเชิญดาราจะทำให้คนทั่วไปมามากขึ้น ก็ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ว่าดาราจะมาหรือไม่ เรามีแผนการที่จัดยามดูแลสถานที่ที่จะจัดงานนี้แล้วเพื่อป้องกันอันตราย ถ้าคนทั่วไปมาดูดารามีจำนวนมาก ยามก็จะสามารถกันพวกเขาไม่ให้เข้าในงานได้เพื่อความปลอดภัยของคนในงาน และเรายังสามารถเพิ่มจำนวนยามขึ้นได้โดยไม่เสียเงินมาก จึงไม่ใช่เป็นเรื่องยาก ส่วนค่าใช้จ่ายสำรับการเชิญดาราคงจะแพง แต่การเชิญดาราจะดึงดูดความสนใจของประชาชนทั่วไปเป็นอย่างมาก ซึ่งจะส่งผลให้ชื่อเสียงของร้านใหม่แพร่หลายระหว่างประชาชนทั่วๆไป และจะเป็นประโยชน์ต่อจำนวนเงินที่ขายได้อย่างแน่นอนหลังจากเปิดร้าน ดิฉันจึงคิดว่าการเชิญดารามีผลดีมากกว่าผลเสียค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) ผู้เข้าร่วมประชุมทุกท่าน ถ้าใครเห็นด้วยว่าจะเชิญคุณไอซ์มาเข้าร่วมงานฉลองเรา ยกมือค่ะ (ยกมือ) ประธาน(รุ่งรวี) ถ้าอย่างนี้ คุณSAYAKAคิดว่ายังไงคะ SAYAKA ถ้าคิดว่าเหตุผลของคุณสามารถใช้ในสถานการณ์จริงได้ ฉันก็ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ ค่ะ เลขานุการ(จิตพิสุทธ์) ตอนนี้ดิฉันจะมาสรุปใจความสำคัญของประชุมนะค่ะ เราจะฉลองเปิดสาขาใหม่อยู่ที่ร้านใหม่ของเราเมื่อวันที่20มีนาคม พ.ศ2551 คุณYUKIKOมีหน้าที่รับผิดชอบโปรแกรม เมื่อ09:30น จะเป็นการถวายของเลี้ยงพระและเชิญท่านมาทำพิธีเปิดร้าน 11:00น พิธีการเปิดร้านใหม่อย่างเป็นทางการ11:45น งานตัดริบบิ้น 12:00น แขกจะเข้าเยี่ยมชมร้านใหม่ 12:30น การร่วมรับประทานอาหารกลางวัน 13:30น การแสดงรำไทย 14:30น งานจบ คุณสุขุมาลมีหน้าที่รับผิดชอบซื้อเครื่องตกแต่ง สิ่งที่ต้องการคือลุกโปง แพรสี ดอกไม้สด รูปภพ เป็นต้น ทั้งหมดประมาณ๓พันกว่าบาท คุณวิไลลักษณ์มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการตกแต่งร้านใหม่ ต้องจ่ายค่าจ้างเป็นเงิน10000บาท และค่าการออกแบบประมาณ5000บาท ทั้งหมด15000บาท คุณเปรมกมลมีหน้าที่รับผิดชอบจัดเตรียมเมนูพิเศษมาให้แขกลองรับประทาน มีอาหารเป็นขนมไทย น้ำ ผลไม้ เป็นต้น คุณMISAKOมีหน้าที่รับผิดชอบพิธีเปิดงานที่ร้านใหม่ของเรา ค่าโฆษณาสำหรับทำโปสเตอร์ จำนวน100ใบ เท่ากับ30000บาท ค่าขอบคุณไอซ์ที่มาในพิธีเปิดงานเท่ากับ500000รวมค่าใช้จ่ายทั้งหมดเป็นเงิน530000บาท ฉันขอแสนอเพียงแค่นี้ค่ะ ประธาน(รุ่งรวี) งั้น วันนี้ก็ขอจบการประชุมเพียงเท่านี้ ขอให้ทุกท่านแยกย้ายกันไป ทำหน้าที่ที่รับผิดชอบตามที่เราได้ตกลงกันไว้ ขอบคุณทุกท่านที่ให้ร่วมมือค่ะ ผู้เข้าร่วมประชุม สวัสดีค่ะ 2/24/2008 说说最近 现在已经是泰国学校的期末了，大家都在忙着完成最后的报告和复习考试，其实我有很多事情想记录下来，但恐怕没有时间了，真抱歉……
据说学校要在3月12日放假，那么我的期末考试就会在那一天之前结束，但这并不意味着我就可以回国和经常写日志了，因为我还要在泰国至少待到5月份才回国，而我所暂住的那个泰国女生的家里没有可以上网的电脑……这就意味着我要消失一阵子了……我会想念大家的
最后祝愿大家新学期快乐哦，今年暑假我一定会赶回国去和大家一起看奥运会的！
我丢失了100美元…… 还是很莫名其妙的，我丢失了100美元……自从回到泰国之后，我依稀记得还清点过一次身上的美元，除了那些50、10、1的毛票，我记得我明明还有7张100面值的，全部放在一个信封里，信封又放在背包的内袋，而这个背包除了睡觉时我会把它锁进柜子里之外，其它时间几乎适合它形影不离，怎么会少一张呢……如果真的是人为，那么这个人实在是高明！如果不是人为，那我也实在想不到是“鬼为”还是“仙为”……
上次有朋友问我为什么不把美元存起来，因为泰国的普通银行是不接受外币的，非要在曼谷的某些大银行才能办理外币的储存业务，如果我要用钱，还要跑到曼谷去取，实在太麻烦了。
和我同一宿舍的中国同学也在这里“牺牲”了不少财物，虽然没有我的贵重，但是你们想也没想到，除了保济丸、藿香正气水、发夹……她们竟然对中国的卫生巾都感兴趣……我是实在无语了，真变态！
我已经在泰国消费了那么多，现在还连同身边的泰国小偷都给“喂饱”了，我对这个国家的贡献已经不小了，愿佛祖不要嫌少，再派些什么牛鬼蛇神半夜来吓唬我、叫我去施善！千万别了佛祖，我的贡献已经够大了！ |
）
|
|
